Zmęczenie cz. 1

Kwestia zmęczenia od dawna jest znana, od wieków, odkąd praca istnieje. Zwracał już uwagę na zmęczenie słynny uczony Galileusz w XVI wieku i Vauban w XVIII. Badania jednak naukowe nad zmęczeniem datują się dopiero od lat 30 — od prac Mosso, Amara, od zjazdów naukowych w Paryżu, Brukseli, Berlinie, Waszyngtonie, Mediolanie, Wiedniu.

Z rozwojem przemysłu, a zwłaszcza podczas wszechświatowej wojny, kiedy gorączkowa praca zawrzała w fabrykach amunicji, zmęczenie występuje nie jako naturalny objaw fizjologiczny po umiarkowanej pracy, lecz jako czynnik szkodliwy, chorobotwórczy, który wszelkimi siłami należy usunąć.

Dziś, w epoce powojennej, kiedy na każdym kroku deptane są prawa ochrony, kwestia zmęczenia staje się palącą, nagłą, niecierpiącą zwłoki.

Każdy robotnik w Łodzi, Białymstoku czy Bielsku, każdy sekretarz związku zawodowego powinien dziś zrozumieć, że samobójstwem jest pracować w stanie zmęczenia, ponad osiem godzin, w warunkach niezdrowych, przy uciążliwych metodach pracy.

1 komentarz do “Zmęczenie cz. 1

  1. To Cię zainteresuje:

    szafy biurowe
    szafy na broń warszawa
    szambo ekologiczne warszawa
    szkło hartowane warszawa
    szkolenia trenerskie
    szkolenie psów
    szkoła kitesurfingu chałupy
    szkoła międzynarodowa Kraków
    szkoła pływania warszawa
    szlaban parkingowy came

Comments are closed.