Badanie przemęczenia cz. 4

Wszyscy higieniści, wszyscy społecznicy, wszystkie demokratyczne rządy powinny przede wszystkim starać się zapobiec chorobom zawodowym, na czele których trzeba postawić przemęczenie, znużenie, przeciążenie.

W miarę rozbudzenia świadomości robotników z jednej strony, rozwoju przemysłu – z drugiej, kwestia przemęczenia wysuwa się coraz więcej na przód, staje się żywotną i palącą. Czynnik psychiczny, duchowy robotnika musi być uwzględniany w higienie pracy. Sprawa odpoczynku, przerw przy pracy musi być poważniej traktowana, niż dotychczas, przez referentów biurowych, nie mających pojęcia o fizjologii i psychologii pracy.

Ażeby zapobiec przemęczeniu pracownika fizycznego czy umysłowego, należy:

1) dać pracę odpowiednią siłom, zdolnościom i upodobaniu pracownika;

2) dać mu odpowiednie pożywienie, zdrowe i przestronne mieszkanie;

3) dać mu higieniczną pracownię, higieniczne narzędzia, surowce;

4) usunąć szkodliwe metody pracy, szkodliwe sposoby produkcji;

5) w razie szkodliwych robót skrócić ośmiogodzinny dzień pracy;

6) pod żadnym pozorem nie znosić godzinnej przerwy, wymaganej przez ustawę o czasie pracy;

7) po dwóch godzinach pracy dać przerwę co najmniej dziesięciominutową — odpowiednio do rodzaju pracy;

8) odpoczywać w pozycji siedzącej, a w przerwach godzinnych w pomieszczeniu obszernym, jasnym, ciepłem, czystym, przewietrzanym, wesołym.

Usuńmy przemęczenie, znużenie i przeciążenie robotnika, a wydajność jego pracy się zwiększy!